Bye oldies, Hi youngsters!
September 26th, 2008 - Categories: Uncategorized - Annestokvis.com > Blog > Bye oldies, Hi youngsters!
De afgelopen week heb ik geen feestje gehouden, niet uit geweest, geen dates gehad…maar saai was het niet. Vorige week had ik namelijk weer een paar dagen de eer om in het huis van Linda in Pacific Palisades te zitten.
Om 4 uur ’s nachts werd ik wakker van een heel hard lawaai buiten. Dit is L.A, dus het zal wel niks zijn dacht ik. Totdat een half uur later het geluid nog steeds doorging. Ik stapte uit mijn bedje, deed wat lichten aan en ging naar de woonkamer. Daar zag ik recht boven ons huis een helikopter hangen waar een grote lichtbundel uit kwam. Ik kijk veel tv dus wist dat dit een police helicopter is die bezig was met een achtervolging. Colleen (linda’s roommate) kwam uit haar kamer en wist me gerust te stellen: Ze kon haar honkbalknuppel niet vinden maar ze was hand traint in de army en als de dief het huis in zou komen dan was zij opgeleid om ons te beschermen. Ik kroop weer in mijn bed maar bedacht me dat ik naast een raam sliep. Als de dief in de tuin kwam zou hij mij kunnen zien door het raam en mij kunnen gijzelen. Dus ik nam het zekere voor het onzekere en kroop helemaal onder mijn deken als camouflage en na een uur verdween het geluid en kon ik “rustig” verder slapen.
De volgende avond ben ik naar de verjaardag geweest van Colleen haar vriendin; Exa die 90 werd! Dus ik zat weer ouderwets tussen de 60+ dames. Maar deze waren wel heel gezellig. Toen Colleen naar huis ging ben ik gebleven en ’s avonds laat ben ik door een van de dames rollend van de overheerlijke chocoladetaart naar huis gebracht. They loved me!
Volgende dagen was ik terug naar Hollywood om Tamara te ontmoeten. Een zwitserse studente van mijn school en ze had twee kerels meegenomen. Eindelijk wat jong publiek in mijn vriendenkring. Een van de jongens had het idee om naar het Renaissance hotel te gaan en ons daar voor te doen als gasten. [het volgende verhaal mag ik eigenlijk niet vertellen, maar je kent me: ik houd niet van geheimen, ik zal de jongens hun namen daarentegen niet noemen voor het geval dat ze dit lezen].
Aangekomen liepen we vol zelfvertrouwen naar binnen en kwamen bij het zwembad terecht. Daar besloot een van de kerels een lunch te bestellen en op de naam van kamer 405 te zetten. De lunch zou naar de kamer gebracht worden. Dus hij ging naar kamer 405, terwijl ik beneden bleef met de rest, vertelde de beveiliging dat zijn sleutel nog bij het zwembad lag en er zo eten gebracht zou worden in zijn kamer. En zo kwam hij binnen in de kamer waar blijkbaar een prachtige jurk hing (waarschijnlijk voor de emmy’s awards die de volgende dag in L.A werd gehouden) en met de lunch kwam hij weer naar het zwembad. Vol ongeloof hebben we het hotel verlaten. Misschien begrijpen jullie nu waarom ik dit verhaal eigenlijk niet mag vertellen maar het gewoon niet voor me kan houden…het is echt net een film! At least I’ve made some new young friends.
Verder is mn roommate aangekomen: steph! Superleuke meid waarmee ik uren kan gitaar pingelen. Ik ben nu weer terug in Pacific Palisades bij mijn tante en aanstaande zondag komt Marie uit Nederland hier aan om nog meer dingen mee te beleven en mijn hagelslag, gestampte muisjes en kaas voorraad aan te vullen. Dus meer spannende verhalen hoop ik dan te vertellen…hoewel het moeilijk wordt om aan deze ervaring te tippen!
Hidde Says:
Hey Annie,
klinkt inderdaad als een film, goed verhaal weer - time is on your side, isn’t it. Ben je ooit wel eens thuis in je appartementje? En waar eet je bijvoorbeeld - kook je voor jezelf?
Hier is het soms ook wel als een film maar dan meer een actie film. Gister avond was er veel geschreeuw in de straat en vannochtend toen ik op het politie bureau door de crime log ging - kan ik inzien door de krant - zag ik waarom. Een - niet al te snuggere - toerist dacht dat het een goed idee was om om 3 uur ’s nachts alleen door onze straat te lopen en dat werd onverbiddelijk afgestraft door een van de vele straat jongeren hier. Geen verwondingen, wel beroofd.
Het klinkt mij alsof je al flink aan het socializen bent daar, super leuk. Volgende week hebben we een skype date spreek je daar en: ek vind baaia mooi, als jy in april hier kom!
Je kent me: ek ly aan malligheid,
kus Hidde
jet stokvis Says:
Lieve Anne,
Wat hoor ik nu allemaal? Dat heb je mij tijdens die lange skype sessies niet verteld. Maak het niet te gek en kom niet in aanraking met de police, want dan is het foute boel! Gelukkig begint de school snel en dan gaat er weer wat regelmaat komen of niet….
Laat wel eens even weten wat nu de plannen worden met kerst, want wij moeten wel wat gaan regelen …
Morgen ga ik bij Marie de spullen brengen en zondag is ze bij jou, wat een feest, geniet ervan, ik vind het echt super dat ze die hele reis gaat ondernemen om jou op te zoeken, goud waard!!!
Dag lieve schat, gedraag je netjes en dikke kus,
Mamma
Myrte Says:
Heey An!
Ook een goed verhaal weer dit, over dat hotel.. Lekker bezig ouwe haha
Ik had je geloof ik nog niet een berichtje gestuurd, maar ik lees trouw je blogje hoor! Ik moet vaak erg lachen om je verhalen, je vertelt het leuk
Ik denk dat het soms best moeilijk zal zijn zo ver van huis, maar zo te horen gaat het allemaal wel goed met je! Ik blijf lezen!
Kus Myrt
Sam Saxton Says:
Annie!!
Top verhaal weer, en ik blijf het zeker volgen!
Veel plezier met Marie daar! Echt leuk dat ze even langs gaat!
XX Sam
Femme Says:
Hee Anne!
Ik heb je nog nooit een berichtje geschreven, maar lees al je topverhalen hoor!
Wat spannend allemaal zeg! Je schrijft trouwens echt heel leuk!
Ik hoop dat er snel weer een berichtje van je komt!
Veel plezier daar nog!
xx Femme
Nell Pesman Says:
He lieve Anne,
Wat heeft Marie het leuk gehad bij je! Maar jeetje wat een verhaal van dat zwembad…..dan zijn jullie (jij en Marie)best braaf geweest, of heb ik de helft maar gehoord?
Ik hoop dat je ‘the true sound’ zult vinden/maken daar en dat het je heel veel mag brengen, zeker weet ik dat jij en Marie dit bijzondere vakantietje niet snel zullen vergeten!
Dank (als eeuwige mams)voor al je goede zorgen en je enorme gastvrijheid en sorry dat ik niet eerder iets van me heb laten horen maar toevallig vond ik deze site, door notabene ‘anne marie pesman’ te google-en….! Bizar!
Heel veel liefs en als je weer terug bent hier op aarde dan kom je gezellig eten bij ons met paps en mams, OK?!
Nell. (en Niek natuurlijk)