Verder studeer ik muziekwetenschappen aan de UvA. Ik heb veel geleerd op Musicians Institute in Los Angeles en hoop in de toekomst weer meer gitaar te gaan spelen dan momenteel.

Check de Podcast “Stokvis Duikt Diep” in de Itunes store of surf naar www.bnnuniversity.nl

———–

At the end of 2009 I got elected as one of the Member of the 10 intern students of the BNN University. That’s the educational project of Dutch broadcasting company BNN. After selections at the end of 2009, I became one of the students the broadcasting company will educate internally in 2010 in every face of radio making. At this point there are still 6 students left at BNN University, I am one fo them. I work for several radioshows and I have my own Radioshow named Stokvis Duikt Diep!

At the same time I am studying Musicology at the University of Amsterdam. I learned a lot at Musicians Institute in Los Angeles and I hope to use those skills in the future. My guitar is (sadly) just not my main focus at this time.

Check my Podcast “Stokvis Duikt Diep” at the Itunes store or go to www.bnnuniversity.nl

Ik heb geleerd dat in de muziekindustrie talent maar een klein onderdeel is van de het vak. Het gaat erom wie je kent en hoe je daarmee omgaat. Hoe goede muzikant je ook bent, als je niet de juiste mensen kent kom je nergens. Ik wil graag verder met muziek maar meer met de business of journalistiek kant van de industrie.

Naast dit heb ik ook vrienden voor het leven gemaakt. Steph was een perfecte kamergenoot voor mij omdat we onze eigen vriendengroep hadden gemaakt hebben we nooit problemen tussen ons gehad. Bart is een van de beste gitaristen die ik ken en een vriend voor het leven. Ik heb nog nog nooit iemand ontmoet als Bart en ik kan oprecht zeggen dat dit een van mijn beste vrienden is en zal blijven. Bij mijn vertrek bleef het dan ook zeker niet droog. Andrea is een van de weinige Amerikaanse meisjes in Hollywood  die ik ontmoet heb die gewoon nuchter en oprecht is en waar ik zeker contact mee blijf houden. Daarnaast zijn er nog een hoop mensen die ik zeker zal gaan missen maar ik zal jullie de details besparen.

Het was een emotioneel afscheid. Ik heb van elk moment genoten en ik hoop ooit weer naar Los Angeles terug te keren. Ik ben van de stad gaan houden en zal het zeker gaan missen. Volgende week vertrek ik voor een paar weken naar Hidde in Namibie, daarna begint het studentenleven in Nederland maar als ik de kans krijg dan neem ik de eerste vlucht terug naar Venice Beach, Los Angeles!

16 februari kwam ik ’s avonds terug van een lang weekend aan de East Coast en aangezien ik lange tijd niet geupdate heb zal ik dat nu eens doen.

Ik heb mij aangesloten bij een internationaal gezelschap genaamd de Bossa Club, bestaande uit Mike (uit Zurich, Zwitserland), Alexandre (uit Lille, Frankrijk) en Bart (uit Boston, Amerika). Wij zijn alle vier studenten van Musicians Institute en delen dezelfde mening; er is meer in de wereld te zien dan Fastfood. Dus hebben we besloten om een kleine wereldtournee te doen en ieders land te bezoeken. Bart’s verjaardag was op 14 februari en dat was een goede reden voor ons om het vliegtuig te pakken en zijn 21ste verjaardag in de kroeg in Boston te vieren. Zo gezegd, zo gedaan. Het waren vier geweldige dagen. Elke morgen stond ik vroeg op met Bart om een frisse neus in de sneeuw te halen en een koffie te drinken (aangezien de rest van onze Europeanen te lui waren), de stad te verkennen om vervolgens het nachtleven van Boston in te gaan. Boston is een prachtige stad en zeker een van de mooiste steden die ik ooit bezocht heb. Toevallig studeert mijn vriendin Kim, die ik van een jaarlijks kamp in Nederland ken, vlakbij Boston en heb ik haar en haar zus Nini die op bezoek was ook nog gezien! De laatste avond zijn we naar Bart’s zijn ouders in Sutton gegaan. Zijn ouders wonen echt in “the country” en het was leuk om ook dit gedeelte van Boston te zien en al zijn vrienden en familie te ontmoeten. Kortom een zeer geslaagd begin van onze wereldtournee en ik ben benieuwd wanneer we onze tweede reis gaan maken!

Daarnaast waren dit weekend de Oscars. En deze werden letterlijk 100 meter van mijn appartement gehouden. Super leuk om mee te maken maar je merkt ook hoe vervelend het is voor de bewoners van Hollywood. Alle straten waren afgezet en ik heb nog nooit zoveel politie bij elkaar gezien. Het leek wel of het WK Voetbal in Hollywood werd georganiseerd. Ook mijn straat was afgezet en ik moest 2 mijl (dat is +/-4.4 km) omlopen om naar de supermarkt te komen. Ik heb het begin van de rode loper natuurlijk gezien hoewel het vrij lastig was vanwege de drukte en daarna heb ik de Oscars gelaten voor wat het was en heb ik de rest van de dag op de tennisbaan doorgebracht. Wat kan ik zeggen, ik loop tegenwoordig niet meer warm of koud van een acteur of actrice in de buurt… haha!

Ik heb nog precies 4 weken te gaan, over 2 weken is mijn verjaardag en dan gaat het inpakken toch echt beginnen. We laten nu al af en toe met zijn allen een traantje en ik had het nooit verwacht maar als ik hier kon blijven dan zou ik die kans pakken! Hoewel ik natuurlijk iedereen in Nederland ook wel weer wil zien!

Helaas zijn mijn laatste twee maanden aangebroken en is er ook meer plezier dan alleen school. Ik heb me inmiddels volledig in de party scene van Hollywood gewerkt dus komen de uitnodigingen meestal op zondag al binnen voor het volgende weekend. Ik verveel me echt geen moment en aangezien ik door de week vaak geen tijd heb om ’s avonds uit mn appartement te gaan (de avonden zijn om te oefenen en te fitnessen) is het weekend altijd weer een fijn moment om nergens aan te denken! Het feesten hier in Amerika is vooral vaak in een huis of appartement en deze feesten gaan door tot iedereen het gebouw verlaat op verzoek van de politie. Daarnaast is een bar of club ook af en toe een bezoekje waard, alleen zijn de prijzen hier enorm hoog voor alleen al een biertje. Kortom alles is heel anders dan Nederland maar geen zorgen, ik weet me altijd beter te gedragen dan menig amerikaanse :-)!

Dit weekend begint vrijdag in “the baked patato” waar Mama O een concert geeft. Kortom, ik geniet van elke dag en vind het heel erg jammer om straks iedereen hier te verlaten maar vind het wel leuk om jullie allemaal weer te zien. Maar de komende 8 weken ga ik nog lekker genieten van L.A en ik hoop hier zeker af en toe weer terug te keren!

p.s geen foto update, ik denk dat jullie niet erg geinteresseerd zijn in de weekend foto’s. Voor wie dat wel is; zie mijn facebook/hyves.

Onze eerste bestemming was natuurlijk Los Angeles. We hebben alle toeristische plekjes bekeken van de stad met als hoogtepunt voor mij altijd Venice Beach waar de hippiesfeer je onmiddelijk een vrij en niet-amerikaans gevoel geeft en de palmbomen nog mooier zijn dan elders in de stad. Daarnaast hebben we een pre-kerstdiner bij mijn tante gehouden samen met “de lambs”. Een typisch Los Angeles gezin. De avond eindigde dan ook met een moviestar quiz en subway (mc donalds maar dan gezonder) giftcards als prijzen.

En toen begon de openbaar vervoer reis pas echt. We vertrokken naar San Diego. Deze stad had ik al bezocht met Marie en het was leuk om alles voor een tweede keer te zien en dingen te bekijken die ik de eerste keer gemist had. Helaas was het weer niet echt geweldig en konden we niet zonnen op een van de mooie stranden maar dat mocht de pret niet drukken. Op kerstavond hadden we gepland om een echt amerikaans fastfood diner te houden bij verschillende fastfood ketens in San Diego (we zijn immers studenten) maar helaas voelde ik mij niet lekker en is dit idee een beetje in de soep gelopen. Hoe dan ook was het een kerstavond die anders was dan normaal want ik zat op 24 december in de bus terug naar Los Angeles om op tijd te zijn voor het Kerstdiner op 25 december.

Dit diner werd gehouden bij Rita (dit is een tante van een tante van een tante van mij, kortom op een of andere manier zijn we familie). Heerlijk gegeten aangezien deze helft van de familie itiliaans is en altijd met kerst zelf raviolie en saus maakt. De avond eindigde met taart en iedereen moest een “vieze” grap vertellen. “Popa”, hoofd van de familie en man van Rita, zat in zijn stoel met op schoot zijn chihuahua (gekleed in kerstkostuum). Erg gelachen en dit was zeker, voor ons allebei, een unieke ervaring op kerstavond.

De volgende dag zijn we naar Universal Studios geweest voor twee dagen. Ik was hier ongeveer 6 jaar geleden ook al een keer geweest maar het was enorm leuk om het nu eens wat serieuzer te bekijken. Natuurlijk hebben we de studiotour genomen die ons langs alle studios nam. Helaas was het weer nogsteeds niet mooi en besloten we toch maar om met 5 graden in een waterattractie te gaan zitten. We hebben ons hier twee volle dagen kostelijk vermaakt!

Aangezien we al weer veel te lang in Los Angeles zaten hebben we op 28 december de trein genomen naar het noorden. We stapten uit op het station van Santa Barbara en nadat we een hostelletje hadden geregeld hebben we de buurt verkent. Het is een klein plaatsje aan de kust met kleine restaurantjes en winkeltjes. Heel leuk om te zien maar niet spannend genoeg om langer dan een dag te blijven dus vertrokken we de volgende dag naar San Francisco.

Na een busrit van 11 uur kwamen we hier ’s avonds aan en gingen op zoek naar ons hostel. Na veel gewandel hadden we het uiteindelijk gevonden. Het was een van de mindere hostels die ik gezien heb en werd gerund door een Indiër. Hij probeerde meteen al geld van ons af te troggelen maar helaas zijn wij niet zo snel te verleiden. San Francisco is de stad van California als je het mij vraagt. Het lijkt op New York, Europa en tegelijkertijd ook weer niet. We hebben de golden gate gezien, fisherman’s wharf, winkels, union square, chinatown, de beroemde trams en het hoogtepunt was toch wel oud en nieuw op het balkon van een restaurant kijkend naar het enorme en vooral mooie vuurwerk dat vanaf de brug werd afgestoken. Helaas is drinken verboden op straat in California maar we hadden stiekem een flesje Whiskey in onze zak gestopt en twee glaasjes uit een bar meegesmokkeld. Kortom geen oliebollen en champagne op onze laatste avond in 2008 maar Jack Daniels…Proost!

Na 4 dagen San Francisco zijn we met een busje naar Yosemite National Park geweest. We besloten als enige de moeilijkste trail te hiken op onze gympen in sneeuw en ijs. Dit zorgde voor een paar mooie glij partijen van mij maar gelukkig was Allard wat meer ervaren in dit soort weer en heb ik de hike veilig afgelegd. Erg mooie uitzichten, bergen, watervallen en rotsen gezien en tot teleurstelling van Allard helaas geen beer…het was te koud en te sneeuwerig.

Onze Grand Tour de California sloten we af in het MGM hotel in Las Vegas. De avond begon goed toen ik twee maal een dollartje in een gok machine gooide terwijl Allard de hendel bediende. Binnen 2 minuten waren we 25 dollar rijker. We waren zo blij dat we al handje klappend ons geld ophaalde met onze nep ID en meteen wat margaritha’s bestelde. De rest van de avond hebben we heel Vegas gezien, heel veel drankjes gedronken en…de rest is voor mij helaas vrij vaag geworden. Maar een ding is zeker, een betere afsluiting van de vakantie konden we niet wensen en we hebben Vegas gezien zoals het hoort; we begonnen in stijl en eindigde achter de bar!

Gelukkig waren de laatste uitrust dagen in Los Angeles met iets beter weer, ongeveer 18 graden. Ik ben nu weer alleen in mijn appartement en nu gaat het gewone leventje weer beginnen. De voorspellingen zijn in ieder geval goed; het wordt 30 graden aankomende week!

Foto’s: klik op een foto. Je ziet de foto nog een keer klein, klik je hier nogmaals op dan opent hij de foto groter in een nieuw venster.

Op de HOME pagina staan nog wat filmpjes van kerst in L.A, mocht je het gemist hebben

Afgelopen weekend was weer geweldig. Vrijdag heb ik vrij en ga ik naar de fitness om wat krachttraining te doen en me klaar te stomen voor de komende vrije dagen. ‘S avonds is er altijd een drankje en muziek te vinden in Bart zijn appartement en dat was dan ook waar we het weekend begonnen, zoals gewoonlijk. Zaterdagavond ging ik met drummer vriend Seth naar het John Mayer concert. Dit concert werd gehouden in het Nokia Theater in Downtown L.A. Supergaaf om daar eens heen te gaan. Naast het Nokia Theater is het staples center en dit is het stadion waar alle sportwedstrijden worden gehouden. Rondom het theater was alles dan ook op en top versierd voor kerst, live muziek en ontelbaar veel sportsbars waar we een pre-party drankje hebben gedronken. Hier vindt je ook veel middelbare school leerlingen aangezien deze nog niet in bars mogen en dus in de “arcade” hallen naast de bars hun avond doorbrengen op spelletjes toestellen en andere kermisachtige machines. Daarna was het tijd om ons plaatsje op te zoeken. Het nokia theater is een enorme hall met overal stoelen in tegen stelling tot staanplaatsen bij de meeste Nederlandse concerten. Helaas hadden wij een plekje achteraan maar de goede zitplaatsen waren dan ook onbetaalbaar. Adele, muzikant uit Engeland en persoonlijk een van mijn favoriete, opende de show. Daarna speelde john Mayer helemaal alleen en akoestisch een 2 uur durende set. Ik denk dat Seth en ik geen woord hebben gezegd en alleen maar met open mond (als onze lippen niet aan het bier zaten) hebben geluisterd en gekeken. Het concert is HIER te beluisteren.

Zondag hadden we een schoolfeest. Het werd gehouden in het legendarische House of Blues waar ik al eerder concerten heb bezocht. Er was een buffet voor de leerlingen rond een uur of 6 maar helaas kwam mijn klasgenoot me “fashionable late” ophalen en hebben we het eten gemist, daarentegen wel gratis vervoer in een speciale ford mustang. Het feest bestond uit bands van school die optraden en drank tegen een bizar hoge prijs (9.50 dollar per biertje) maar goed dat ben ik inmiddels wel gewend. Een van de bands was ongelofelijk goed, ik heb zelde zo’n goede coverband in mijn leven mee mogen maken. Ik heb het gefilmd dus KLIK HIER voor een impressie. Naast de goede muziek kwam ik ook nog mensen tegen die ik heb ontmoet hier in Los Angeles ongeveer 3 maanden geleden in een paar kroegen…L.A mag dan groot zijn, het voelt dan toch wel als heel klein aan. Het overtrof mijn verwachtingen en is kennelijk zo goed dat zelfs Backstreet Boy A.J een drankje kwam doen en kijken…

Een van de schoolbands (zie bovenstaand filmpje voor meer) en John Mayer

Kortom een geweldig weekend! Momenteel is mijn laatste lesweek begonnen en heb ik volgende week mijn examens, daarna…VAKANTIE!!!

Daarnaast moet ik bijblijven met de industrie waarin ik mij nu bevind: MOVIES. Elke avond voor het slapen gaan kijk ik nu dus een film die ik in de loop van de dag als aanrader heb opgevangen tijdens het lopen, lunchen, koffie drinken of niksen. Ik heb de luxe om de meeste films te kunnen zien hier die nog niet in Nederland uit zijn en die men op illegale wijze heeft weten te bemachtigen. Gister was “The visitor” aan de beurt. Een echte aanrader die heel goed het Amerika waar ik mij nu in bevind weergeeft.

Als ik daarna in bed lig wordt ik altijd rond een uurtje of 2 gewekt door onze huisratten die de weg naar de keuken en naar de muur waar mijn bed zich bevindt hebben gevonden. Ik hoor ze rennen, knagen, vuilnis eten en vechten. Ongelofelijk hoeveel lawaai deze beesten kunnen maken. Ik kreeg er een beetje genoeg van dus besloot ik om mijzelf als rattenvanger om te toveren. Ik heb met ducktape alle gaten in het huis afgeplakt, gif gestrooid en vallen neergezet. Het resultaat na 4 dagen…helemaal niks, behalve feestende ratten in de keuken. Er zit niks anders op dan harde maatregelen te treffen, morgen zal om 12 uur de “Californian rodent exterminator” aan mijn deur verschijnen. Ik ben benieuwd!!!

Alles gaat dus zijn gangetje hier, zaterdag ga ik naar een speciaal akoustisch concert van John Mayer (met Adele als special guest)…YES!

Na deze heerlijke maaltijd was het nog niet voorbij. Allerlei verschillende taarten werden op tafel gezet. Nog nooit zo voldaan geweest als die nacht kon ik eindelijk naar bed…

De volgende dag besloot ik nog een dag te blijven. De dag na thanksgiving is Black Friday. Dit houdt in dat de meeste winkels om 4 uur ’s morgens opengaan met enorme kortingen. Iedereen doet op deze dag dan ook zijn kerst inkopen en de meeste Amerikanen draaien dan ook volledig door. Die avond was dan ook te zien op het nieuws dat een medewerker van Wal-mart dodelijk vertrapt was door een menigte klanten die allemaal zo snel mogelijk naar binnen wouden gaan en dat iemand een andere klant neergeschoten heeft na een ruzie in de ToysRus. Ik keek geschokt naar het nieuws maar mijn neef wist me te vertellen dat zoiets elk jaar wel gebeurd…het hoort er gewoon bij!

Die avond ben ik met mijn neef Leo naar een Freshman Party geweest. Het feest was in Belmont, een afgeschermd woonhuizen gebied waar vooral hele rijke mensen wonen. Ik heb dan ook nog nooit zoveel meisjes gezien met gucci, louis vuitton en marc jacobs tassen. Ik viel dan ook een beetje buiten de boot aangezien ik niet op dit feest gerekend had en gewoon een spijkerbroek droeg. Maar dan ben je een buitenlander en dat geeft je weer zo’n status dat je bij wijze van spreken alles kan dragen. Het feest werd gehouden in een van de huizen van de meisjes. Het was een enorm huis met tuin en zwembad. Er was een enorme bar aanwezig voor de ongeveer 100 gasten die dan ook allemaal dronken tot ze erbij neer vielen. Ik moet zeggen, ze weten hier wat feesten is maar of het de gezelligheid van de Nederlandse kroeg kan overtreffen…ik denk het niet!

Change will come! Dat zijn de gedachtes van menige inwoner in Amerika nu Barack Obama de nieuwe president is geworden. De dagen na de bekendmaking is Los Angeles weer tot “rust” gekeerd. De enige herinnering aan de electie is een zwerver die elke dag op de hoek van Hollywood Boulevard zit met zijn bordje: “Yay! Obama is our new President, can I get my Change now?”. Een zin die zeker scherp bedacht is. Deze man krijgt dan ook meer geld dan hij ooit gehad heeft van touristen die de grap wel waarderen.

Vandaag (zaterdag) was weer een van de heerlijke en gemiddelde weekend dagen in Hollywood. Ik werd door het dagelijkse ochtend smsje van Bart en Mike (mijn europese jazz-vrienden): Are you up? Time for Audrey’s gewekt om te douche en inderdaad naar Audrey;s te gaan. Dit is een klein koffiecafe’tje dat wij ontdekt hebben en dat een ode is aan actrice Audrey Hepburn. Hier kan men genieten van een kop koffie met een krantje onder begeleiding van jazz muziek. Kortom, ontelbaar veel beter dan de onpersoonlijke en massaketen starbucks of coffee bean. Ik besteed dan ook meer tijd en geld aan Audrey dan waar dan ook en het is een goede plek om elke ochtend wakker te worden, te praten en te lezen.

Daarna zijn we naar Amoeba geweest waar we een paar uur de miljoenen cd’s en lp’s hebben bekeken die deze winkel aanbied en ik het niet kon laten een paar oude jazzplaten te kopen voor een paar dollar (ik heb ze op het internet opgezocht en een van de platen is vrij zeldzaam en heel wat waard!). Verder wat gelezen, weer koffie gedronken, jazz geluisterd en ’s avonds met een paar studenten homemade pizza gegeten. Toen ik rond een uur of twaalf naar huis liep merkte ik op dat er belachelijk veel politie op straat was en de route naar mijn huis afgesloten was voor auto’s. Ik besloot gewoon door te lopen, niet realiserend dat ik in een massa demonstratie terecht kwam.

Het is namelijk zo dat op de dag dat Obama werd gekozen als president, California JA heeft gestemd op proposition 8. Dit houdt in dat het homohuwelijk in California (en een paar andere staten) niet meer toegestaan is. Terwijl ik dus naar huis liep kwam ik terecht in een enorme massa van mensen die allemaal met enorme borden liepen terwijl ze riepen “We are gay, We want  Equality!”. Gelukkig ging de demonstratie mijn kant op en kon ik rustig meelopen. Totdat een paar honderd meter van mijn huis de stoet ineens stopte. Ik liep naar een agent om duidelijk te maken dat mijn appartement al in zicht was en ik alleen maar de straat hoefde over te steken. Boos werd mij duidelijk gemaakt dat dit niet mogelijk is. Ik kon niet meer doen dan wachten en nog eens wachten en wat praten met een paar mensen. Een man vertelde me dat als ik snel naar huis wou ik beter me voor kon doen als een lesbian want dan mocht ik vooraan de stoet lopen en kon ik misschien voordat de politie bij het volgende kruispunt arriveerde de weg oversteken.

Daar zat ik dan een uur, twee uur, met appartement in zicht. Terwijl ik vrij geirriteerd raakte kwamen tientallen vrouwen op me af: you are straight right? waarop ik maar braaf antwoordde: nooo, open minded. Waarop meestal de tweede vraag volgde: oh! can I have your number? Gelukkig werkte het “I don’t have an american phone” antwoord wel goed en bleef het, helaas voor de dames, bij praten. Een dame wist me te vertellen dat ze net uit de gevangenis was ontslagen, op voorwaarde vrij was en ook nog eens lesbisch…al nadenkend over wat ik net te horen had gekregen mompelde ik een beetje…Ooooh… Gelukkig begon op dat moment de stoet weer te lopen en riep ik al rennend nog “Right On girl! But I gotta go, nice meeting youuuu!”.

En zo lig ik nu terwijl buiten het protest doorgaat in mijn bedje. Amerika meent open te zijn voor “Change” maar de werkelijkheid bewijst het tegendeel. Mijn huisgenoot zit met haar vrienden nog vast ergens op de Boulevard. Misschien met de open minded truc kan ze vanavond nog thuis komen…of ligt het toch aan mijn niet-amerikaanse look die vele vrouwen hier aantrekt ;-)?

Voor de geinteresseerde, en kleine foto impressie:

‘S avonds kwam Loes (een nederlandse au pair uit San Diego) naar Hollywood en hebben we het Halloween feest gevierd. Verkleed zijn we de straat op gegaan om de meest bizarre kostuums te bekijken en hebben we ’s nachts ouderwets in ons appartement met een paar vrienden en een glaasje jagermeister gedanst op muziek van de Pointer Sisters. De perfecte muziek op een avond waar bijna elke man gretig gebruikt maakt van het feit dat je eindelijk eens op hoge hakken en in een mooi jurkje over straat mag paraderen!

De volgende morgen zijn we in de auto gestapt om Aukje (een nederlandse au pair uit New York) op te pikken van het vliegveld en vervolgens in onze gehuurde en “super de luxe” auto naar Las Vegas te rijden. Een vijf uur durende rit door de woestijn. Na een paar rijden en nog maar 70 mijl op de bordjes naar Vegas weigerde ons prachtige auto’tje om gas te geven wegens overhitting. Het enige wat we konden doen was zo snel mogelijk aan de kant van de weg zien te komen. Dit lukte maar helaas stonden we wel aan de verkeerde kant van de weg stil. Rechts van ons vlogen alle auto’s voorbij dus besloten we een poging te wagen om de snelweg over te steken, om zo aan de goede kant van de weg te komen. Loes starte de auto en op mijn teken drukte ze de gasplank zover mogelijk in, wisselde van twee banen en belande rechts van de snelweg in de berm…maar wel aan de goede kant! Vervolgens hebben we hier een halfuurtje stil gestaan totdat we toch besloten rustig door te rijden naar Las Vegas. Het was een spannende en indrukwekkende rit maar we hebben het gehaald!

Aangekomen in Vegas, na een fotosessie van het Fabulous Vegas sign, zijn we naar ons motel gereden. Vervolgens hebben we de taxi gepakt naar de strip. De hele avond heb ik mijn ogen uitgekeken naar de meest bizarre, mooie en grote hotels. Echte leeuwen in het casino, de eiffeltoren, venitiaanse kanalen, dansende fontijnen, piraten schepen…het ene hotel is indrukwekkender dan het ander. Want niets is te gek in Las Vegas, we hebben zelfs iets bijzonder meegemaakt; een klein regenbuitje!

Een andere reden waarom men naar Vegas komt is omdat hier prostitutie legaal is. Dus kreeg ik overal op straat kaartjes uitgereikt met schaars gekleden vrouwen, prijzen en telefoonnummers. Ik heb er zelf een soort sport van gemaakt om zoveel mogelijk kaartjes te verzamelen. Ik heb het voor elkaar gekregen om genoeg kaartjes te verzamelen dat ik nu mijn eigen kwartet spel ervan gemaakt heb, dus voor saaie momenten hebben we in ieder geval een spelletje te doen. Rond een uur of tien zijn we vervolgens naar een soort licht tunnel show geweest met Queen muziek, waar we wat cocktails zijn gaan drinken. Drank schenken ze hier niet in glazen maar in een soort enorme unit in de vorm van een football. Waarom ook niet?

Dit uitje was zeer cultureel natuurlijk maar dit was niet de reden dat wij naar Vegas zijn gereden. Nu kon het echte feest pas beginnen: Fabulous Vegas. Een negen uur durend dance event in de Orleans Arena met nummer 1 DJ van de wereld en Nederlander Armin van Buuren! En wat doe je dan als Nederlander? Je neemt de Nederlandse vlag mee, maakt de mensen duidelijk dat wij in Nederland geen ID hebben en je krijgt een 21+ drankbandje zonder problemen. Zo hoefde ik een keer niet mijn nep ID te laten zien.

Na een uurtje helemaal los te gaan op eindelijk eens goede dansmuziek besloten we naar het V.I.P gedeelte te gaan. Ook hier deden de nederlandse vlag en onze charmes weer hun werk. We wisten de beveiliging te overtuigen dat wij nederlanders zijn en daardoor automatisch vrienden van Armin natuurlijk en zo kregen wij zonder moeite ons V.I.P bandje. Terwijl Loes en Aukje met de tweede rij beveilingsmannen praten glipte ik naar het artiesten gedeelte van de V.I.P sectie. En zonder dat ik het door had stond ik na een paar minuten naast Will.I.Am van de band Black Eyed Peas te dansen! Natuurlijk meteen een foto gemaakt totdat er een man naar mij toe kwam en zei: Do I know you??? Ik probeerde nog te zeggen: Yes, I am from Amsterdam maar ik werd al aan mijn jurkje weggesleurd naar het “gewone” V.I.P gedeelte. Achja, das ook niet slecht zullen we maar zeggen. De laatste paar uren van het feest hebben we vooraan met onze nederlandse vlag gedanst terwijl Armin trots naar ons wees en zwaaide. Wat een fans zijn wij toch!

De volgende dag hebben we de rit terug gereden. Dit keer was het weer beter en konden we echt genieten van de mooie omgeving waar we door reden. En zo lag ik zondagavond weer doodnormaal in mijn bedje in Hollywood terug denkend aan gokmachines, hotels en een geweldig feest!

Voor foto impressie’s kan je binnenkort naar Photo’s gaan op deze site!!!